Het financiële plaatje

Home » Het financiële plaatje

 

Wat zijn de financiële gevolgen van contractvrij werken?
Vrijgevestigde zorgverleners die huiverig zijn om zonder contracten te werken, voeren hiervoor twee veelgehoorde redenen aan: "Cliënten kunnen het niet betalen" en "Ik kan er niet van rondkomen". Deze twee zaken hangen ook direct samen. De angst is namelijk dat de instroom van cliënten zal opdrogen omdat collega’s die met contracten werken, goedkoper zouden worden.

Hier zit zeker een kern van waarheid in. In elk geval voor cliënten met een naturapolis. Toch is het mogelijk: zonder contracten werken, een goede instroom behouden én armlastige cliënten ontzien. Zeker als het om de gespecialiseerde geestelijke gezondheidszorg (SGGZ) gaat. Een aantal belangrijke feiten en argumenten staan vermeld op Tien nieuwe cognities, oftewel…feiten in plaats van angst

De twee belangrijkste misvattingen worden hieronder besproken.

Concrete uitwerking van de financiële gevolgen voor een praktijk in de SGGZ voor 2015
De financiële gevolgen van contractvrij werken voor een SGGZ-praktijk hangt sterk af van de keuzes die je maakt. De belangrijkste keuze is: hoeveel laat ik mijn cliënten met een naturapolis 'bijbetalen'. Cliënten met een naturapolis krijgen immers maar een deel van de behandeling vergoed van hun zorgverzekeraar (60-80% meestal). Zoals uitgelegd onder Misvatting 1 kun je er voor kiezen om (een deel) van deze cliënten te ontzien en hen het resterende bedrag (20-40%) niet in rekening te brengen. Dan zijn je eigen inkomsten lager, maar de cliënt betaalt (afgezien van het eigen risico) geen eigen kosten, zoals ook het geval is bij werken met een contract. Hierdoor blijf je even aantrekkelijk voor cliënten (mogelijk belangrijk voor de instroom), en er is dan geen sprake van dan armlastige cliënten niet bij jou in behandeling kunnen komen.

Laten we het financiële plaatje van vier praktijken met verschillende keuzes, plus een praktijk die wel contracten tekent, met elkaar vergelijken. 

Contracten: je hebt met alle grote zorgverzekeraars een contract afgesloten. 

Cliënten 100% ontzien: je brengt al je cliënten met een naturapolis niets in rekening; je praktijkinkomsten zijn alleen datgene wat de zorgverzekeraar vergoedt aan de cliënt. Van de resterende 20-40% zie je af.

Cliënten 50% ontzien: je brengt al je cliënten met een naturapolis de helft van het resterende bedrag (de 20-40%) in rekening. 

Cliënten selectief ontzien: je brengt bij de helft van haar cliënten met een naturapolis het resterende bedrag (de 20-40%) in rekening. Bij de andere helft, de meer armlastige cliënten, doe je dit niet.

Cliënten niet ontzien: je brengt al je cliënten met een naturapolis het resterende bedrag (de 20-40%) wél in rekening.

De inkomsten van de vijf praktijken zijn dan als volgt:

Contracten:                                    44.600
Cliënten 100% ontzien:                42.250
Cliënten 50% ontzien:                  46.125
Cliënten selectief ontzien:          46.125
Cliënten niet ontzien:                   50.000

Contractvrij werken loont
Hieruit blijkt dat contractvrij werken financieel niet per se ongunstiger is dan werken met contracten. Bij bepaalde keuzes en onder bepaalde omstandigheden valt de omzet zelfs hoger uit. Ons punt is absoluut niet dat je contractvrij gaat werken om meer geld te verdienen. Maar het werpt wel een geheel ander licht op het argument: "Ik kan het me niet veroorloven om contractvrij te werken...”

Hoe we aan deze cijfers komen, wordt hieronder stap voor stap uitgewerkt.

Financiële haalbaarheid: hoeveel cliënten heb ik nodig?
Een andere manier om het te bekijken, is de vraag te stellen: hoeveel cliëntcontacten heb ik gemiddeld wekelijks nodig om een bepaalde omzet te halen? 
Dat is als volgt te berekenen: neem je huidige omzet, deel dat door 6.142, en je weet het gemiddelde aantal wekelijkse contacturen dat je nodig hebt om je huidige omzet te behouden.

De BGGZ: een ander verhaal
Bovenstaand rekenvoorbeeld is voor de specialistische GGZ. Voor de generalistische basis GGZ (BGGZ) ligt het moeilijker, omdat het niet realistisch is om uit te gaan van 50% cliënten met een restitutiepolis. Waarschijnlijk zullen weinig cliënten een restitutiepolis hebben. Dat betekent dat je ofwel een lagere omzet accepteert, ofwel je cliënten meer in rekening brengt. Omdat het bij kortdurende behandelingen om een lager bedrag gaat, is dat voor een aantal cliënten mogelijk wel op te brengen.

Wij willen later ook een uitgebreid rekenvoorbeeld maken voor de BGGZ.

Let op: Aan dit overzicht kunnen geen rechten worden ontleend.